De craciun se intampla minuni.

 

O femeie de 35 de ani, in Ajunul Craciunului a aflat ca sotul ei tocmai o parasise pentru alta mai tinerica. Acasa o astepta mama bolnava si cei 3 copilasi ai lor. Cel mai mare avea 9 ani si cel micut abia facuse 1 an. Femeia muncea in tura de noapte ca asistenta medicala si venea obosita acasa cand in statia de tramvai tocmai vazuse cum sotul isi saruta amanta. Cand s-a apropiat de ei a fost uimita cu cat calm sotul ia zis ca pleaca de la ea pentru ca el o iubeste pe aceasta femeie.

Orasul era plin de ghirlande, oameni fericiti pe strada dar in sufletul ei era furtuna.

A mers si s-a plimbat prin parc cateva ore ca sa-si gaseasca calmul sa poata intra in casa la copii si la mama bolnava.In mintea ei era un razboi nevazut.

In parc iarna desenase un tablou plin de magie. Cativa copii se jucau in zapada alba si stralucitoare. Undeva in zare ,un batranel isi plimba catelul, un cuplu mergea tinandu-se de mana si zambeau foarte fericiti.

A plans cat a putut de mult pentru ca stia ca lacrimile spala durerea, nu-si permitea acest lux ,de a plange acasa. Cand iubesti pe cineva ii doresti tot binele.

Isi tot repeta, Doamne da-mi putere sa merg acasa la copii, ei n-au nici o vina.. ma asteapta sa impodobim bradul. Te rog Doamne gaseste si pentru mine un pic de putere.

Se ruga si plangea. Pana a gasit acea forta si determinare de a merge acasa la copii.

Au impodobit bradul ,au aprins luminitele.

Mama o simtea ca este trista dar mereu zambea peste puterea ei si lupta cu tradarea din sufletul ei.

-Ana draga, dar unde este Vlad?

-Mama am uitat sa-ti zic.. a fost trimis in deplasare urgent de la servici ,cred ca vom face sarbatorile fara el.

-Cumva ma minti?!.. o intreba suspectand ceva, mama

-Nu mama.. doar sunt obosita si vreau sa dorm ca am avut o tura foarte grea.

A doua zi a umblat dupa cadouri pentru cei mici si pentru masa de Craciun.

A gatit o masa imbelsugata, copii au primit cadourile mult dorite ,pe care le asteptau de la Mos Craciun.

Ana din pacate sau poate spre binecuvantarea ei, a avut tura de noapte fix in noaptea de Craciun.

In acea noapte a avut un pacient grav ranit in urma unui accident rutier. A avut grija de el , datorita doctorului care l-a operat imediat, a fost salvat.

Noaptea de Craciun este plina de magie, Ana cand statea si isi sorbea cafeluta a privit la cer si si-a pus o dorinta, Dumnezeu sa-i trimita pe cineva in calea ei ,care o va iubi pana la adanci batraneti.

Pacientul cand si-a revenit a zambit si i-a spus Anei:

-Am sa te iau de nevasta .. si a adormit la loc..

Ana a zambit, stiind ca dupa anestezie sunt diverse reactii.

Dar viata uneori este plina de surpriza. Intre ei s-a legat o relatie foarte frumoasa. Ana s-a indragostit lulea.. la cateva luni dupa plecarea sotului ,cand totul parea ruinat ,Dumnezeu i-a deschis alta usa.

Acum Ana este fericita alaturi de cel care o divinizeaza, copii s-au atasat foarte mult de actualul sot al Anei, tatal lor ii viziteaza des, in ajun de Craciun Ana le-a facut surpriza mare:

-Copii, Mosul v-a adus o surioara...

Credeti in magia Cracinului.

Ce sa faci daca nu ai nici o dispozitie de sarbatori.

 

Ce sa faci daca nu ai nici o dispozitie de sarbatori.

Este un an prin care foarte multi am fost ciuruiti, fie psihologic,fie financiar. Foarte multi au pierdut pe cineva drag, altii au pierdut serviciul, cineva a divortat. Cazuri sunt foarte multe.. dar vin sarbatorile si sufletul plange.. Vedem pe strada ,totul este impodopit frumos dar noi nu avem nici dispozitie, nici bani, nici putere sa facem ceva ca sa ne ridicam dispozitia sa sarbatorim acest frumos eveniment Craciunul si Revelionul.

Era o batranica caruia in Ajun de Craciun i-a murit sotul,plangea sufletul in ea de durere. Au avut o casnicie fericita. Nepotii erau la ea ,parintii fiind plecati in strainatate. Copii erau mici si nu intelegeau durerea bunicii. Sarmana femeie nu putea sa-si adune fortele, ca sa nu arate copiilor prin ce trece ea.Copii nu au putut veni la inmormantarea tatalui si tot greul era pe aceasta sarmana femeie. Nici nu vroia sa-i deranjeze ,sa le zica ca nici bani nu mai are ,ca a fost nevoita sa cheltuie tot pentru inmormantare.

Privindu-si seara nepotii cum se uitau tristi la bradul vecinilor care se vedea din geamul de langa soba.. A gasit batrana putere si s-a dus si a cumparat din putinii banuti care ii mai avea un brad pentru copii. A scos din pod cutia cu globuri si ghirlande si a impodobit casa. Copii alergau si cantau pe langa brad „O brad frumos, o brad frumos”.

A cautat in camara ce mai are si a gasit un dovleac de placinta , cu boala mosului uitase , l-a scos si a facut si o placinta cu dovleac, a gasit si niste nuci si a gatit si un cozonac cu umplutura din gemul pe care-l mai avea.

A mers la vecina si a servit-o si pe ea cu cateva placinte si vecina i-a dat cateva turte dulci.

Mai avea batrana cateva gaini a taiat una si facut-o umpluta cu orez.

Cata bucurie pe copii ,alergau si se jucau langa brad, ii cantau colinzi bunicii.

In ajun de Craciun cum stateau in 3 si bunica le povestea cum sarbatorea craciunul cand era copil cand s-au trezit cu un sunet la usa..

-Cine o fi venit la ora aceasta?

Batranica s-a ridicat sa deschida usa..

-Voi sunteti?!.. Doamne .. ce bucurie..

Venisera copii din strainatate cu genti pline cu tot felul de bunatati...

Au avut un Craciun foarte frumos in familie, au colindat si au pomenit pe batran care cu putin timp in urma plecase la cer.

Chiar daca nu aveti putere sa indurati greul dar sa gasiti putere sa nu stricati fericirea celor din jur. Uneori cel care rabda sa fie fericit cel de langa el Dumnezeu il binecuvanteaza atunci cand se asteapta cel mai putin

Fiti fericiti dragilor.

Furtul intelectual.

   Nu doar oamenii josnici fura dar si cei care ar trebuie sa fie un exemplu pentru societate.Am sa va povestesc o mica intamplare in care am fost implicata pana peste cap.

   Eram in una din zilele cand sarbatoream la un eveniment succesul finalizarii unui proiect drag mie. La acel eveniment am cunoscut pe cineva care initial mi-a parut o persoana foarte apreciata si de incredere. Persoana respectiva m-a cucerit printr-un comportament foarte atractiv intelectual. M-a cucerit cu intelegenta si felul de a fi. Mi-am pus sufletul in bratele acestei persoane.Intre timp mi-a adus la cunostinta ca ii place foarte mult proiectul meu si doreste sa faca ceva asemanator si daca doresc sa particip cu ceva idei la acel proiect. Finalizarea proiectului presupunea veniturile din el sa fie alocate celor nevoiasi.Cand am auzit ca pot ajuta pe cei nevoiasi m-am implicat mai mult decat ar fi trebuit. Initial implicarea mea a fost sa vin cu ceva idei. Apoi respectiva persoana efectiv a copiat proiectul meu initial doar schimband continutul dar in rest aceiasi matrice. Un pic m-a deranjat initial acest aspect dar am inchis ochii am zis: ca uite si eu particip la acest proiect si va fi totul ok. Oricum vor castiga cei nevoiasi din profitul proiectului.

   Cunoscand persoana mai de aproape am inceput sa-mi pun mai multe intrebari, cea care isi desena chipul in fata mea, incepea zilnic in mintea mea sa-si creioneze o alta imagine. Acea imagine nu-mi placea. Dar cum deja eram implicata in proiect am zis sa nu abandonez. Cumva termenul finalizarii proiectului se apropia de sfarsit. Cum niciodata nu ma invat minte si mereu am o incredere oarba i-am propus initiatorului proiectului sa-l fac eu deoarece se prea intindea cu termenul. Cand mi-a trimis materialul era totul o nebunie curata. Deci nimic nu se lucrase la acel proiect. M-a luat durerea de cap cand am vazut ce se intampla. Mi-am facut un plan si am luat folder pe folder si am descusut tot materialul, l-am aranjat. Apoi am finalizat acest proiect.Bun.. era totul frumos si eram fericita ca intr-un timp record am creat ceva. Au fost cateva nopti bune nedormite ,dar in sinea mea eram fericita ca am reusit. Si cum eram pusa pe fapte mari, initiatorul proiectului era in cautare de sponsorizare . Eu aveam de recuperat niste fonduri si cum nu prea se vedea prea simplu de recuperat acele fonduri, am propus celui care imi datora acele fonduri sa nu-mi intoarca nimic mie dar sa sponsorizeze acest proiect. Asa nu castiga nimeni doar faceam o fapta buna, ajutam pe cei mai putin avantajati. Eram mega fericita ca reusisem cumva sa sponsorizez acel proiect.

   Initiatorul proiectului a mai slefuit pe ici pe colo ce a considerat ca lipseste si a dat drumul la proiect. Urma sa vina ziua cand sa ne bucuram de serbarea si finalizarea cu succes.Numai ca initiatoarea proiectului nu se putea bucura singura de final era un proiect executat de mine si cumva nu putea sa zica ca este doar al ei. Eram ca un spin in talpa.. Bun.. am inceput sa simt cum doreste sa scape de mine. Ma evita si de fiecare data tonul discutiilor era unul nu tocmai amical. Se crease o tensiune. Pana intr-o zi mi-a dat o sarcina sa discut cu cineva care stia bine ca nu-mi face placere. Am refuzat sa vorbesc cu acea persoana. Refuzul meu a fost ca un laitmotiv sa ma scoata din proiect. Motivand ca nu ma supun m-a scos din proiect cu dreptul de autor. Tin sa precizez totul lucrat de mine, copiindu-mi proiectul care deja era finalizat. L-a executat la fel doar schimband tematica.

   A fost o palma data din partea unei persoane caruia ii dadusem foarte mult credit.Si nu o persoana caruia sa-i poti ierta sa zici ca nu si-a dat seama. Totul a fost facut cu o maiestrie bine gandita si o tactica frumos aplicata. M-a subjugat prin incredere furandu-mi ideea ..

  Mai periculosi sunt cei care cunosc tehnici de manipulare decat cei nevinovati care sunt asa cum sunt.

   Nu doar cei fara clase pot fura.. Fura si cei cu doctorate, masterate ,etc.. si fura frumos cu zambetul pe buze fara sa-ti dai seama ca te-a furat.

Niciodata nu stii ca cel care iti zambeste si te „piaptana” cu cuvinte frumoase defapt pregateste o tradare dureroasa.

Aveti grija in inima cui va lasati sufletul sa colinde..

Cine este Katia?

    Niciodata nu stii cand in viata ta apare cineva care iti aduce anumite raspunsuri. Universul este atat de frumos si croieste zilnic pentru noi diverse lectii.

  In una din zile surpriza a fost s-o cunosc pe Minunata Doamna Katia...

Cine este Katia, si de ce ea?

   Katia a venit catre mine prin intermediul canalului meu de Youtube. Urmarindu-mi retetele apoi a ajuns sa asculte romanul meu audio. In una din zile m-am trezit cu un mesaj scurt pe instagram. Buna eu sunt Katia din Grecia si imi place foarte mult romanul tau si doresc sa aflu cand veniti cu urmatoarele capitole.

   Initial cand a zis ca o cheama Katia am zis ca este vreo moldoveanca de a mea care s-a mutat in Grecia si urmareste canalul meu. Nu a fost nimic special in mintea mea.Facusem o pauza mare intre capitolele audio .Am fost intr- o vacanta mai lunga in Romania  apoi in Moldova. La intoarcere adunasem deja mult continut pentru canal si am lucrat pe acel continut .Dar imi place sa tin cont de rugamintele fanilor mei. Si m-am straduit sa adaug si restul de capitole din carte.

   Doamna Katia mi-a scris din nou si a mentionat ca i-a placut foarte mult cartea. Si din vorba in vorba mi-a zis ca este grecoaica care a studiat medicina veterinara in Bucuresti. Am fost atat de surprinsa sa intalnesc o grecoaica care vorbeste romaneste atat de perfect. Am mai intalnit cativa doctori care vorbeau romaneste dar nu atat de bine.Mi-am dorit foarte mult sa ne intalnim.

   Cum i-am promis, i-am dus romanul care a cucerit-o si deoarece ii placeau si  retetele mele culinare i-am facut cadou si o carte de bucate.

  Cum noi femeile mereu ne intelegem intuitiv si mai putin cu exactitate. Pe drum am intalnit ceva probleme cu adresa. Catalin deja incepea sa faca "spume".. Cum este posibil doua femei sa se intalneasca si sa nu-si ceara numarul de telefon una de la alta.. Hm.. nu am considerat important in mintea mea ,gandul asta a fost...Barbatii nu ne inteleg pe noi femeile ca de multe ori nu avem gandirea fixa, pe alocuri mai derapam de la cale. Algoritmele fixe au energie masculina ,noi iubim din imperfectiune sa cream ceva perfect. Dupa cateva plimbari prin cartierul Glifada, Cata deja era rosu de nervi si imi zice poate totusi ai notat ceva gresit poate iei legatura cu Doamna sa vedem unde exact este. Mie nu prea imi place sa deranjez inutil dar la rugamintea lui Catalin am gasit-o pe Katia pe Instagram si ne-a mai explicat o data unde era punctul in care urma sa ne intalnim.

  Cand am ajuns.. ma intalneste o Doamna cu un zambet larg deschis exact cum este soarele in Grecia asa era chipul Katiei luminos si plin de blandete.O privire care m-a cucerit din prima, ochii mari specifici grecoaicelor.Doamna a venit cu o tarta greceasca foarte gustoasa. Un vin grecesc si stafide naturale netratate de pe insula Zakynthos.

   Uneori sunt persoane apropiate dar distantate sufleteste si alte ori intalnim persoane straine si apropiate sufleteste. Exact sentimentul asta l-am avut cu Katia.Am indragit-o de la primul contact vizual. O doamna educata, luminoasa la chip cu o privire foarte blanda. Fiind si ea mamica am avut multe subiecte de discutat.

   Cand vedeti articole pe blog in greaca Katia mi le traduce. Eu nu vorbesc atat de bine greaca incat sa ma pot exprima liber asa cum o fac in romana.

  Scopul articolului este sa trezesc in dumneavoastra increderea catre necunoscut. Sa ne deschidem sufletele si catre alte natiuni pentru ca sufletul nu cunoaste ca este grec, roman,chinez vede doar lumina din suflet. Nu exista natiune buna sau rea exista oameni cu suflete care uneori merita sa le dam o sansa si celor carora ii cunoastem pentru prima data.

   Katia multumesc pentru deschiderea si sinceritatea ta. Ma-i uimit ca vorbesti asa de bine romaneste, esti asa de deschisa si multumesc ca ma-i vazut dincolo de aparente.

Cu mult drag... o romanca..

Mama prietena moderna.

Astazi am ales sa scriu despre experienta mea din sectorul asta foarte mult discutat si anume CUM sa fii MAMA?

  Hm.. am sa fiu cat pot de deschisa si poate voi fi judecata dur de unele dintre voi sau unii dintre voi....Da stiu ,fiecare suntem diferiti. Dar, am ales acest subiect cosinderand ca deja pot vorbi din experienta mea cum vad eu si ce simt din pozitia unei mame a trei copii.

  Ce inseamna Mama pentru copii?Raspunsul meu este totul..Daca as numara pe zi de cate ori aud mami nu stiu probabil as scrie cateva pagini doar cu apelativul Mami..

Mama nu te nasti te transformi si devii. Din momentul cand o saminta a prins radacini in tine si pana pleci de pe lumea asta te tot transformi in acest apelativ de la "mami" devii "mama", de la mama poate devii " mai lasa-ma " si tot asa. Judecam pe mamele dure, le laudam pe cele mai blande. Dar cine ne da dreptul sa judecam pe cineva? Nimeni nu ne invata de mici ca mama nu te nasti dar devii pe parcurs.     Stiti de ce multe femei aleg sa nu fie mame.. e simplu ,din comoditate si din egoism. O persoana egoista nu poate darui.O femeie care se transforma in mama in primul rand incepe cu daruirea ei pentru o alta viata.Chiar daca Universul alege pentru tine sa devii mama tu alegi mai departe sa daruiesti din sanatatea, timpul si iubirea ta altui suflet.Nu condamn pe cele care nu pot avea un copil dar le condamn ca pot darui iubire, atentie,dedicatie altui copil care o alta mama s-a dezmamificat.Nasterea nu te face sa fii o mama completa ,mama  devii pe parcurs.Da si cunosc multe mame care pe parcurs au renuntat la acest apelativ, alegand dezmamificarea. O sa va intrebati ce cuvant este asta.. da este un apelativ al renuntarii de a fi mama. Asa eu l-am numit pentru cele care au ales sa fie singure.

   Experienta mea nu a fost una foarte simpla sau dorita sa fiu mama. Nu am planificat niciodata cand imi doresc sa fiu mama. Cumva Universul a ales aceasta pentru mine. Mai detaliat am dedicat o carte experientei mele printre care aduc si experienta mea de mama. Cartea o puteti comanda de aiciIubirea noastra puterea noastra .Primul meu roman  care l-am scris sub pseudonimul Kasttela.De la Catalin si Stela. L-am scris impreuna cu sotul meu, fiind o scriere originala prin care mi-am dorit sa aduc in paralel gandirea feminina cu cea masculina. Cum reactioneaza un gen fata de celalalt.Lucram pe rand la el. Dialogurile le faceam pe 2 dispozitive care ne scriam mesaje . A fost o experienta foarte interesanta.. Aveti ocazia sa-l ascultati si audio. L-am citit si este pus pe canalul meu de youtube Stela Stratulat, la sfarsit de articol veti gasi romanul in format audio.

   Si acum.. sa trecem la subiect..Tot citesc diverse articole in care psihologii ne invata cum sa abordam anumite probleme cu copii, sau ne invata sa fim mame.De multe ori nu sunt de acord si de ce?Toti suntem foarte diferiti si reactionam diferit. Copii si ei sunt foarte diferiti. Noi avem doi baieti si o fata. Si nu pot fi la fel ca toti ceilalti. Sfaturile sunt bune cand avem copii robotizati si atunci acel algoritm merge pentru toti. Dar daca vedem copilul ca pe o personalitate aparte atunci lucurile se modifica. Da stiu .. o sa-mi sariti acusi in cap psihologii ,cine sunt eu sa dau sfaturi...Va zic cine sunt:Sunt fiica mamei si a tatei, sunt sora fratelui meu, sunt sotia si iubita sotului meu si mai apoi in ultimul plan sunt mama copiilor mei. Trecand prin toate aceste experiente din postura genului feminin , consider ca acumulez zilnic experienta sa ma pot exprima.

   Fiecare copil trebuie vazut ca o personalitate cu necesitatile si neajunsurile sale.Nu vreau sa va citesc lectii cum sa devii mama. Ca nici eu nu le cunosc. Zilnic descopar cum sa fiu cea care copii ma striga Mami.Am sa va povestesc cum ma stradui sa le aduc zambetul  pe buze, cum sa-i fac sa se iubeasca si accepte unul pe altul, cum sa le pese de tot ce este in jur.

   Ce este o lectie?Experienta cuiva... Deci atent, a cuiva.. nu a ta.. asta nu inseamna ca este benefica pentru tine.Consider ca totul incepe de la IUBIRE.Cand iubesti iti pasa, cand iti pasa te dedici, cand te dedici o faci cu daruire.Nu este nevoie de nici un profesor sa ne invete sa iubim. Este o energie care vine din suflet ,se simte nu se invata.Ne nastem cu ea doar trebuie cultivata si nu risipita. Daca va intrebati cum putem risipi iubirea.. Da se poate  prin pierderea energiei vitale si atunci nu ne mai ramane nimic pentru iubire. Venind pline de nervi de la serviciu, sau de la o barfa la coltul strazii atunci risipim din energie si nu ne ramane nimic pentru daruire. Daca avem un pahar plin cu apa si aruncam in el pietre, gunoi, nu mai putem bea din acea apa. Asa este si cu energia vitala.Un copil creste frumos atunci cand iubim. Cand sotii se iubesc intre ei creste energia vitala si automat au ce darui copiilor dar cand totul se risipeste ce ramane copiilor ?! Nimic..Un copil este fericit cand mama este fericita, totul se trasmite la nivel energetic, o stare de fericire se manifesta prin bucuria celor din jur. Mama este soarele familiei ,cand ea lumineaza, totul in jur lumineaza.

   Cum imi educ eu copii.. prin exemplul meu. Cand eu citesc le fac si lor pofta de literatura, cand eu ma uit la documentare si lor le trezesc interesul catre alte lumi. Le cercetam impreuna. Cand ne plimbam admiram, cerul,soarele, natura in general. Invatam verbe ,adjective si substantive cand ne plimbam. Scriem cu betele pe nisip la plaja, invatam sa citim desenand litere in aer cu degetul. Invatam sa iubim lumea, invatam sa ne pese. Ei ma invata sa fiu mama si eu ii invat sa iubeasca.Nu poti fi o profesoara buna cand vii de  la munca ,obosita si plina de frustrari  acasa..

          Suntem in secolul vitezei si totul se misca cu o rapiditate mare astfel incat  algoritmul vechi este inutil. Copii se nasc de la an la an tot mai dezvoltati, nu putem nega lucrul acesta ,sunt cu mult superiori noua. Fimiu cel mai mare de multe ori imi pune intrebari care stau ceva sa-i raspund si nu este deacord cu mine. Si recunosc ca gandeste mult mai rapid decat mine. Radu e atat de bun la suflet ca ma invata sa observ frumosul si dintr-o gargarita care se plimba pe o frunza. Bianca este intruchiparea finetii feminine pe pamant. Este atat de gingasa si suava ca iubirea ei, puritatea cu care vede aceasta lume ma invata sa fiu din nou acea printesa la care visam cu ochii deschisi.

   Copii vin deja invatati doar trebuie intelesi.Nu exista copil rau sau bun.. exista copil neiubit, neinteles sau copil bruscat de catre sistemul care este unul distructiv pentru rasa umana.

Poate alerg printre cuvinte, dar imi doresc intr-un articol scurt sa va zic multe si nu stiu daca reusesc sa transmit exact ceea ce  simt.. desi imi doresc din suflet.. sa transmit cat pot de clar din experienta mea.

   Dragii mei ,a fi mama nu inseamna sa fii seful cuiva.. ati inteles gresit ...Lasati copii dumneavoastra sa va ghideze pasii. Nu tineti cont de nimeni ,important cand va culcati seara sa stiti ca cineva asteapta sa-i zici noapte buna, te iubesc puiule si sunt langa tine ca sa te iubesc neconditionat. Nici scoala si nici eu nu sunt in masura sa-ti ghidez pasii.

Eu am ales sa fiu prietena lor cea mai buna. Nustiu sa fiu autoritara dar stiu sa fiu prietena foarte buna, imi place sa discutam, sa facem glume, sa ne jucam sa ne ajutam unul pe altul.Eu am ales sa tin pasul cu ritmul alert al secolului si imi place sa ma numesc mama moderna care tin cont de noile tehnologii, care imi place sa fiu la curent cu tot ce este nou si in acelasi timp constructiv si nu distructiv. Mereu tin cont de parerea copiilor, discut cu ei cum as discuta cu prietenii mei cei mai apropiati.Nu avem subiecte pe care nu le-as aborda niciodata cu ei. Copii zilnic imi povestesc tot ce au aflat nou la scoala sau ce-i deranjeaza.Am observat foarte multi copii sunt rupti de parinti. Acele rupturi arunca copii in raul nociv al societatii.

   Nu exista sfaturi bune sau rele, eu doar va sugerez sa  fiti liberi in exprimare cu copii dumneavoastra si iubiti-i. Restul ei singuri va ghideaza. Sunt cu mult superiori noua si mereu va vor invata ceva nou. Copii ne invata sa fim cele mai bune mame . Priviti copilul in ochi si acolo veti gasi raspunsul cum sa fii Cea Mai Buna Mama.

Va imbratisez de la mic la mare..

O mama prietena

Toamna numaram bobocii...

 Anul asta in Grecia copii merg pe 11 septembrie la Scoala. Nu conteaza ca deja avem ceva experienta cu inceputul scolii. De fiecare data merg cu emotii la primul sunet al noului an. Sunt emotiva un pic mai mult anul asta, Mario baiatul cel mare merge primul an de gimnaziu. Din nou el este deschizatorul drumurilor pentru restul. Dumnezeu l-a facut un deschizator de drumuri pentru fratii mai mici. El m-a invatat sa fiu mama, el a fost primul cu care am experimentat primul scutec, prima baita, primul sunet la scoala. Si acum uite ca va fi primul sunet la gimnaziu..

Azi am mers si le-am cumparat ghiozdane la baieti. Bia il are pe cel din an ,este foarte bun si nu am fost nevoiti sa-i cumparam altul.Aici am sa fac o paranteza(prefer sa cumpar ceva calitativ din prima ca sa fie pe mai multi ani decat ceva mai ieftin si cumparat in fiecare an).

  Vreau sa va povestesc un pic cum este in Grecia cu Scoala.Noi avem experienta din Romania din Bucuresti cu clasa 1. Si o avem si pe cea din Atena. Este o mare diferenta. Si am sa le iau pe rand financiar si educational.

1. In Atena noi cheltuim pe 3 copii cu inceputul scolii si aici intra haine, incaltamine, rechizite, ghiozdane .Suma de 350 de euro.
   In Bucuresti in 2013 am cheltuit 300 de euro cand l-am trimis pe Mario clasa 1. Aici a intrat haine, ghiozdan,manuale . Rechizitele ni le-a trimis mama din Atena.
2. In Atena nu cumparam manuale ni se dau gratuit de la scoala. Manuale noi primeste fiecare copil in fiecare an.
3. In Atena fiecare copil la cerere primeste o masa de pranz gratuit.
   Asa ce tine de sistemul educational.
      Copii sunt educati intr-un stil libertin, sunt invatati de mici ca sunt cetateni ai acestei tari si au drepturi si obligatii.(Doar ca unii parinti au inteles democratia foarte gresit si sunt foarte multi copii rasfatati as zice needucati pentru respectul celor din jur). Profesorii sunt foarte liberi in exprimare si nu se insista fiecare copil sa fie geniu.Cine prinde bine cine nu asta e.La scoala li se preda tema daca ai prins bine nu.. este problema ta. Lunar copii primesc teste pentru a verifica nivelul cunostintelor. Sunt notati la testare. Nu au catalog. O data pe luna in prima saptamana a lunii este o zi speciala unde parintii mergem la scoala si vorbim in particular cu profesorii si ni se aduce la cunostinta situatia copiilor. Profesorii nu au tendinta de a critica copilul din contra de obicei iti aduc in fata cele bune mai putin cele rele.Niciodata nu se discuta fata de toti parintii anumite probleme ale copiilor. Totul se discuta in particular.
   Nu exista fondul clasei sau al scolii.Lunar copii au excursii la teatru, si alte activitati educationale.Costul este foarte mic ,se achita transportul si jumatate de pret intrarea unde viziteaza daca nu este gratuit.
   Integrarea noastra a fost un pic cu emotii. Mario cand l-am adus in Grecia l-am scos in luna februarie din sistem din Bucuresti si l-am inregistrat aici in luna martie. Copilul a fost un pic fortat de mine sa invete sa citeasca si sa scrie greceste in cateva luni sa nu pierdem anul. In rest acomodarea a fost lina. Am mai luptat cu rasismul cu unii profesori. Dar daca le aduci la cunostinta ce drepturi ai si ca poti sa-i reclami pentru rasism lucrurile decurg lin.
   Nu se merge cu flori sau cadouri in prima zi de scoala. Mai facem cadouri ocazional de Paste sau Revelion. Si atunci ceva simbolic. La sfarsit de an copii schimba profesorul la 2 ani si atunci numai daca parintii doresc sa adune o suma modica cam 5 euro de persoana si se cumpara de obicei o geanta Doamnei profesoare. Serbarile sunt foarte simple. Fiecare aduce de  acasa ce doreste, se prefera gatitul in casa. Fiecare mamica gateste ceva si aduce la scoala.
   Noi suntem intr-un cartier doar de greci , copii nostri si cativa albanezi sunt strainii in scoala. Si a fost greu la inceput pana copii au aratat ca sunt destepti si au fost bine acceptati.Copii greci in general nu sunt copii agresivi sunt mult mai relaxati fata de copii romani. Si aici intervine situatia finaciara as zice. In Romania din cauza saraciei si neajunsurilor creste si insuportabilitatea fata de altul mai avut. Aici toti copii sunt la fel. Chiar daca parintii sunt milionari ,copilul nu este cu nimic mai in frunte decat altul la care parintii sunt muncitori.Diferanta intre copii se vede cat de bine invata si cat de bine sunt educati de catre parinti.
   Imbracamintea reprezinta eticheta copiilor in Romania ,aici n-am vazut asa ceva. Din contra mereu ni se sugereaza copii sa-i aducem in haine care pot sa stea cu ele pe jos, haine care copii le terfelesc in curtea scolii.Toti copii sunt imbracati in haine comode, in care pot alerga , in care se simt bine.
      Imi aduc aminte cand eram copil ce nu suportam rochia aia de uniforma care ma jena mereu, ma manca pielea , ma strangea nu ma simteam bine deloc. In pauza nu ma puteam juca ca mereu eram stresata sa n-o rup sau sa o murdaresc. Comunismul asta ne-a invatat sa fim toleranti si robotizati. Au grecii bubele lor dar imi place sa fiu obiectiva si sa va povestec ceea ce vad la ei bun.
    Scoala aici este gandita in asa fel incat volumul de informatie data copilului sa creasca cu anii. Cu cat copilul creste ,creste si informatia care vine spre el.Nu-i ataca pe astia mici cu informatii inutile la varsta frageda.
   Inceputul anului se deschide cu o slujba si sfintirea scolii, binecuvantarea profesorilor si elevilor. Asta imi place foarte mult.
   Sper ca nu am fost plictisitoare..
   Sa ne fie copii binecuvantati in noul an scolar. Doamne Ajuta!

Buling στη θέση εργασίας.

Με αυτό το άρθρο, αποφάσισα να τραβήξω την προσοχή, σε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία.

   Εμείς οι οποίοι είμαστε υπεύθυνοι για το σχηματισμό της κοινωνίας στις μέρες μας. Εμείς οι οποίοι μέρα με την ημέρα, με την συμπεριφορά μας "λερώνουμε" την κοινωνία. Και έχουμε την αξίωση να έχουμε παιδιά μορφωμένα. Αλλά τι κάνουμε με αυτό το ενήλικο "παιδί" των 40 ετών, που είναι ένα παιδί ανεκπαίδευτο και φέρεται βίαια στους άλλους γύρω του; Τι κάνουμε με αυτούς τους ενήλικες οι οποίοι καθημερινά ζουν από την κατανάλωση της ενέργειας του συναδέρφου τους, ή από τη δουλειά ενός άλλου πολίτη ο οποίος πηγαίνει ήσυχος σπίτι του μετά από μία μεγάλη μέρα στη δουλειά;

  Αγαπητοί μου, γράφω αυτές τις γραμμές γιατί ένιωσα στο πετσί μου αυτή την αδικαιολόγητη κακοποίηση. Ίσως ο Θεός με έστειλε σ΄ αυτή τη θέση, να περάσω από αυτές τις δοκιμασίες για να μπορέσω να μεταφέρω το μήνυμα πάρα κάτω.

   Γράφω από την πλευρά ενός ξένου αλλά μπορεί να είναι και η φωνή ενός ντόπιου. Δεν ζω με την ετικέτα του πολίτη ενός έθνους. Μου αρέσει να πιστεύω ότι όλοι είμαστε ενωμένοι από έναν κοινό δημιουργό. Είμαι σίγουρη ότι στις πιο κάτω γραμμές θα δείτε όχι μόνο τη δική μου ιστορία, αλλά και πολλοί θα δουν και τον εαυτό τους μέσα σε αυτές.

  Όταν πηγαίνεις να πιάσεις δουλειά και περνάς από την πρώτη συνέντευξη (δεν υπολογίζεται ότι στη χώρα σου έχεις ανώτερες σπουδές, είσαι συγγραφέας, έχεις γράψει μερικά βιβλία, δεν υπολογίζεται ότι στη χώρα που βρίσκεσαι έχεις εμπειρία σ΄ ένα τομέα, τίποτα από όλα αυτά δεν μετράνε), με μια πρώτη ματιά τα πράγματα φαίνονται απλά, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Όλα είναι κρυμμένα κάτω από μια ομπρέλα που ονομάζεται "βόλεμα", αλλά αυτό το βόλεμα δεν είναι καθόλου όπως θα έπρεπε να είναι.

   Έφτασα ντροπαλή την πρώτη μέρα σε μια νέα συλλογική ομάδα, γνωρίζω τον υπεύθυνο και με τοποθετεί αρχικά σε ένα πόστο, μετά σε ένα άλλο, μέχρι που με έβαλαν στη θέση της κοπής των τυριών. Όταν πηγαίνεις σε μια δουλειά, η εμπειρία σου δεν λαμβάνεται υπόψιν, όντας οικονομολόγος με ανώτερες ακαδημαϊκές σπουδές σε πρώτη φάση, συγγραφέας σε δεύτερη και μαγείρισσα σε τρίτη. Τίποτα από όσα γνωρίζω δεν είναι σημαντικό στη θέση της κοπής των τυριών. Πιθανόν να αναρωτιέστε γιατί διάλεξα αυτή τη θέση; Ναι ξέρω, ακούγεται παράξενο, αλλά τη διάλεξα γιατί η μητέρα μου δούλευε εκεί για πολλά χρόνια και ήξερα ότι η συγκεκριμένη εταιρεία πληρώνει έγκαιρα και με όλα τα μισθολογικά δικαιώματα. Ακούγεται περίεργο το 2019 να μιλάς για ομαλότητα. Δυστυχώς αυτό είναι μια αλήθεια κρυμμένη από τους εργοδότες. Οι ανισότητες είναι πολλές και οι εργαζόμενοι δε γνωρίζουν τα δικαιώματά τους. Έτσι εκμεταλλεύονται στο έπακρο την άγνοια τους αυτή. 

Φτάνοντας στη θέση της κοπής των τυριών έρχεται ο σεφ να μου δείξει τη δουλειά, όντως ήδη μαγείρισσα, δεν ήταν δύσκολο να καταλάβεις τι έχεις να κάνεις. Αλλά εδώ παρεμβαίνει η παλιά ομάδα, η οποία όταν έρχεται ένας καινούριος εργαζόμενος, τον υποδέχεται με ευχές για το κακό και πολύ μίσος. Κυρίες σε μια προχωρημένη ηλικία, οι οποίες είναι σε αυτές τις θέσεις για αρκετά χρόνια και οι οποίες δεν ξέρουν τίποτα άλλο να κάνουν από αυτό που τους έμαθε η συγκεκριμένη εταιρεία. Και έρχεσαι εσύ και πρέπει να σου δείξουν τη δύναμη τους.

Την πρώτη μέρα στη δουλειά, κάθε 15 λεπτά ερχόταν κάποιος να σε μάθει πώς να κόβεις το τυρί, παρ' όλο που τους λες "ευχαριστώ είμαι μαγείρισσα και δεν είναι τίποτα περίπλοκο", παρ' όλο που τους μιλάς ευγενικά και με σεβασμό, σε βλέπουν σαν έναν εχθρό που θέλει να τους πάρει το ψωμί από το στόμα. Περνάει μια μέρα με 100 κιλά κομμένης γραβιέρας με ένα μαχαίρι όχι πολύ ακονισμένο, φτάνεις σπίτι κουρασμένη με πρησμένα χέρια γεμάτα πόνο και με ένα κεφάλι με μαύρες σκέψεις από την ψυχολογική κακοποίηση από τις παλιές εργαζόμενες. Την δεύτερη μέρα ελπίζεις ότι όλα θα πάνε καλά, ότι ήδη θα έχουν συνηθίσει στην ιδέα ότι είσαι καινούρια. Αλλά που; Την δεύτερη μέρα, έρχεται άλλη παλιά εργαζόμενη, η οποία πρέπει να σου θυμίσει ότι κάποτε ήταν και αυτή σ' αυτή τη θέση και πρέπει να περάσεις και από τις δικές της υποδείξεις. Δεν έχει σημασία ότι κάνεις αυτή τη δουλειά πολύ καλά, εκείνη πρέπει να σου δείξει την ικανότητα της σ' αυτό τον τομέα. Μετά έρχεται άλλη, ότι δεν έβαλες καλά την μεμβράνη περιτυλίγματος, ότι δεν χρησιμοποίησες μια πιο μεγάλη ή μια πιο μικρή. Πράγματα τα οποία δεν έχουν καμία σημασία στην παραγωγή. Πηγαίνεις στον ανώτερο και του τραβάς την προσοχή για τον πόλεμο που σου κάνουν οι άλλοι εργαζόμενοι, ο οποίος σου μειώνει την απόδοση στη δουλειά. Τίποτα δεν αλλάζει. Καθημερινά πηγαίνεις με την ελπίδα ότι όλα θα τελειώσουν κάποια στιγμή. Αλλά καθημερινά φτάνεις το βράδυ σπίτι κουρασμένη σωματικά αλλά και ψυχολογικά, βλέποντας πως είσαι κακοποιημένη με απάνθρωπες απαιτήσεις και ανήμπορη να κάνεις κάτι.

   Εκτός από την σωματική δουλειά που σου αποδίδεται και η οποία είναι ακατάλληλη για μια γυναίκα, πρέπει να υπομείνεις και τις άλλες εργαζόμενες οι οποίες τρέφονται από την ενέργεια σου κατεβάζοντας σε στο δικό τους ενεργειακό επίπεδο με τις κακοποιήσεις που σου κάνουν, με διάφορες παρατηρήσεις και σκάνδαλα.

Με αυτή την μικρή ιστορία θέλω να πω ότι οποιοσδήποτε μπορεί να κακοποιηθεί στη δουλειά ή οπουδήποτε αλλού.Θέλω να χτυπήσω τον κώδωνα του κινδύνου στο διοικητικό σύστημα των εταιρειών.

Ίσως να μην γνωρίζετε ή γνωρίζετε αλλά θέλετε να κλείσετε τα μάτια. Ένας εργαζόμενος κακοποιημένος ψυχολογικά και σωματικά δεν θα έχει απόδοση στη δουλειά. Η αρνητική ενέργεια με την οποία είναι καθημερινά φορτωμένος θα οδηγήσει στην συντριβή της εταιρείας σας. Ένας εργαζόμενος χαλαρός, γεμάτος ευτυχία θα γεμίσει και τους υπόλοιπους με ευτυχία και αυτόματα η δουλειά θα έχει θετικό πρόσημο.

Η θέση εργασίας θα έπρεπε να είναι η θέση στην οποία πηγαίνεις με χαρά και όχι με φόβο και πόνο ψυχής.

Τι κάνουν οι υπεύθυνοι για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου; Που είναι εκείνοι οι οποίοι θα έπρεπε να προστατεύουν αυτούς που καθημερινά κακοποιούνται από τους συναδέρφους ή τους ανωτέρους; Τι κάνουμε εμείς σαν ανθρωπότητα σε αυτό; Ποια κατεύθυνση παίρνουμε; 

Εσύ που σήμερα κακοποίησες τον συνάδερφο κοιμάσαι καλά; Εσύ που έβγαλες από τη δουλειά τον διπλανό σου, ο οποίος έχει και αυτός σπίτι μια οικογένεια, έχει παιδιά που πρέπει να θρέψει, να ντύσει και να τα στείλει σχολείο, αισθάνεσαι καλά; Εσύ που έχεις την θέση του υπεύθυνου, που πρέπει να δημιουργείς ένα κανονισμό και μια ειρηνική ατμόσφαιρα, κοιμάσαι καλά όταν οι υπάλληλοι σου κακοποιούν τους πιο νέους ή τους λιγότερο προνομιούχους;

Εσύ άντρα που είσαι ο στύλος της κοινωνίας, που ο δημιουργός σε προίκισε με πιο μεγάλη δύναμη αισθάνεσαι καλά όταν δίνεις τα καθήκοντα σου σε μια γυναίκα; Αισθάνεσαι πιο άντρας έτσι;

Είναι καιρός να απαντήσετε όλοι σε αυτές τις ερωτήσεις, να μην είστε απάνθρωποι και να γίνετε άνθρωποι. Γιατί, αυτοί που σήμερα κακοποιούνται, αύριο θα ξυπνήσουν και δεν θα το ανεχθούν άλλο και ίσως θα έρθει η δική σου σειρά ή των παιδιών σου ή των ανιψιών σου. Το σύμπαν οδηγείται από άλλους κανόνες και όλα πληρώνονται σήμερα ή αύριο και κανείς δεν μένει χωρίς να πληρώσει.

Ξύπνα άνθρωπε όσο έχεις ακόμα χρόνο. Άσε αυτούς που είναι δίπλα σου να ζήσουν, έχουμε όλοι χώρο κάτω από τον ήλιο.

Με πολύ αγάπη, μια κακοποιημένη ρουμάνα.

Stela Stratulat.

Μεταφραστής

Φαναριώτου Κάτια